Z życia Sióstr

zycie_zakonneŻycie zakonne wypływa z tajemnicy Kościoła. Jest ono darem, który Kościół otrzymuje od swojego Pana i który ofiaruje jako trwały stan życia osobie powołanej przez Boga w profesji rad ewangelicznych. W ten sposób Kościół może ukazywać równocześnie Chrystusa i rozpoznawać się jako Oblubienica Zbawiciela. Życie zakonne w swoich różnych formach zmierza do tego, by było znakiem miłości Bożej wyrażonej językiem naszych czasów (KKK, 926).

Modlitwa

Siostrom Wizytkom, których powołaniem jest przede wszystkim modlitwa, Kościół powierzył najwznioślejszą cząstkę swego posłannictwa: uwielbienie Boga i wstawiennictwo za braćmi. Sercem zatem ich życia modlitewnego i wspólnotowego jest chór zakonny. W nim gromadzą się, aby trwać w obecności Chrystusa, słuchać Jego nauki, karmić się Ciałem, a także przedstawiać potrzeby Kościoła i świata.

Każdego dnia napływają intencje modlitewne od ludzi dotkniętych cierpieniem, potrzebujących pomocy duchowej, materialnej – bezpośrednio oraz za pośrednictwem środków społecznego przekazu. We wszystkich ludziach i w każdym człowieku z osobna siostry odnajdują swego Oblubieńca, za każdym razem innego, a przecież tego samego.

Praca

W życiu klauzurowym oprócz modlitwy ważne miejsce zajmuje także praca – fizyczna i umysłowa. Dzięki niej wspólnota może realizować swoje posłannictwo. Jest ona także istotnym środkiem ascetycznym.

W krakowskim klasztorze, gdzie mieści się Dyrekcja Arcybractwa Straży Honorowej Najświętszego Serca Pana Jezusa, w dużym stopniu siostry angażują swoje siły w animację tej organizacji. Prowadzą działalność wydawniczą, formacyjną, zajmują się haftem, służą pomocą duchową korespondencyjnie i w rozmównicach klasztornych.

Odpoczynek

Czas odpoczynku ma na celu nie tylko regenerację sił, ale także budowanie więzi międzyosobowych. Wspólne rekreacje sióstr umożliwiają wyzwalanie z egoizmu i pasywności oraz są źródłem autentycznej radości ducha. A radość, według św. Franciszka Salezego, to złoty środek w rozwoju duchowym i w pracy nad osiągnięciem doskonałości.

Postulat

Uwiodłeś mnie, Panie, a ja pozwoliłam się uwieść (Jr 20, 7).

postulat_imagelarge_medium

Trwa zazwyczaj około roku. Umożliwia nie tylko ocenę powołania i uzdolnień kandydatki, ale równocześnie dopomaga jej w stopniowym przejściu z życia świeckiego do życia w nowicjacie.

Nowicjat

Jak glina w ręku garncarza, tak jesteście wy, domu Izraela, w moim ręku (Jr 18, 6).

nowicjat_imagelarge_medium

Poprzedzony jest ośmiodniowymi rekolekcjami przygotowującymi do przyjęcia habitu i białego welonu. Obejmuje okres dwóch lat intensywnej formacji duchowej, liturgicznej i zakonnej. Pozwala poznać charyzmat i misję zakonu w Kościele oraz aktywniej włączyć się we wspólnotę życia.

Profesja czasowa

Aby według bogactwa swej chwały sprawił w was przez Ducha swego wzmocnienie siły wewnętrznego człowieka. Niech Chrystus zamieszka przez wiarę w waszych sercach; abyście byli w miłości wkorzenieni i ugruntowani (Ef 3, 16-17).

profesja_czasowa_imagelarge_medium

Trzy kolejne lata służą utwierdzeniu w powołaniu oraz formacji ogólnej. Są ważnym etapem na drodze do całkowitego i ostatecznego daru z siebie, złożonego przez profesję wieczystą. Ostatni, trzeci rok, profeska czasowa spędza w zgromadzeniu, poza nowicjatem. Powraca do niego na dwa miesiące przed profesją wieczystą, aby lepiej się do niej przygotować.

Profesja wieczysta

I poślubię cię sobie na wieki, poślubię przez sprawiedliwość i prawo, przez miłość i miłosierdzie. Poślubię cię sobie przez wierność, a poznasz Pana (Oz 2, 21-22).

profesja_wieczysta_imagelarge_medium

W radosny i oczekiwany przez wszystkich dzień ślubów wieczystych mniszka wypowiada formułę: Ja, siostra NN, ślubuję Jezusowi Chrystusowi, mojemu zbawicielowi, żyć w wieczystej czystości, posłuszeństwie i ubóstwie, według konstytucji Zakonu Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, na służbie Bogu i świętemu Kościołowi. Śluby te składam w twoje ręce, Matko przełożona klasztoru. Niech Najświętsza Maryja Panna, Matka Boża, nasi Założyciele: św. Franciszek Salezy i św. Joanna Franciszka de Chantal będą mi pomocą. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Amen.

profesja_wieczysta_imagelarge1_medium

Oddając się całkowicie Bogu, siostra zobowiązuje się do życia według rad ewangelicznych. Przez ten akt wyraża swoją dobrowolną zgodę na poddanie się i wierność nie tylko prawom Boga i Kościoła, ale również konstytucjom zakonu, który wybrała.

Formacja permanentna

Będziecie Mnie szukać i znajdziecie Mnie, albowiem będziecie Mnie szukać z całego serca (Jr 29, 13).

jubilatka_medium

Złożony w dniu ślubów i ponawiany całkowity dar z siebie Bogu wymaga gruntownej przemiany wewnętrznej. Trzeba pozwolić się formować przez codzienne życie, własną wspólnotę, poprzez to, co zwykłe i nadzwyczajne w codzienności, modlitwę jak i trud apostolski, w radości i cierpieniu, aż do momentu śmierci. Nie może jednak istnieć formacja bez autoformacji. Święty to człowiek, który w pełni posiada sam siebie.

Copyright © 2012 ThemeBlossom.com. All Rights Reserved