Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa – relacja

Chrystus wyszedł do nas!

26 maja obchodziliśmy Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej – Boże Ciało. Po mszy o godzinie dziewiątej wyruszyła procesja teoforyczna do czterech ołtarzy. Na pierwszym z nich umieszczono hasło: „Chleba naszego powszedniego, Chleba Bożego…”. Odczytana została Ewangelia o przygotowaniu i przeżywaniu Paschy przez Chrystusa i Jego uczniów. Prowadzący rozważanie kapłan podkreślił dwoisty charakter znaków Chleba i Wina. Czy potrafimy dostrzec coś więcej oprócz ich właściwości fizycznych? Czy wierzymy, że po konsekracji stają się one Ciałem i Krwią naszego Pana? Czy potrafimy otworzyć się na ten boski wymiar, przyjąć go i dawać o nim świadectwo?

Drugi z ołtarzy przybrano pod hasłem „Nakarmieni Chlebem – nakarmieni Miłością” oraz „Kto spożywa Moje Ciało i pije Moją Krew, ten trwa we Mnie”. Wybrzmiała tu Dobra Nowina o cudownym rozmnożeniu pokarmu. W rozważaniu podkreślono aspekt niezwykłej wprost wrażliwości Stwórcy na codzienne potrzeby człowieka. Chce On go nasycić chlebem powszednim, ale jeszcze bardziej pragnie nakarmić go Słowem Życia. Padło pytanie, czy my również chcemy zaspokajać potrzeby Boga – a pragnie On (tylko!) naszej wiary, zaufania i miłości…

Trzeci ołtarz zawierał receptę: „Na głód nadziei – wspólnota z Jezusem”. Tu odczytano perykopę o spotkaniu Zmartwychwstałego Jezusa i uczniów w drodze do Emaus. Refleksja dotyczyła tego, w jaki sposób wcielamy w życie naszą wiarę? Jak nią żyjemy na co dzień? Czy dbamy o to, by w miarę często zasiadać z Jezusem i braćmi do stołu, by wreszcie zapałały serca…

Ostatni z ołtarzy zawierał przesłanie: „Im bliżej Jezusa – tym bliżej siebie”. Odczytano fragment Modlitwy Arcykapłańskiej Chrystusa – Jego skierowaną do Ojca prośbę o jedność wśród uczniów. W rozważaniu podkreślono, że właśnie Komunia z Chrystusem jest znakiem jedności w dzisiejszym, rozdartym przez egoizm świecie. Zbliżając się do Pana, zbliżamy się do siebie nawzajem. Nie bójmy się tego! On się o to gorąco modlił. On wiedział, że wspólnota z Nim i z ludźmi jest nam potrzebna do pełni człowieczeństwa. Do zbawienia.

Dobrze było iść za Ukrytym w Eucharystii Bogiem, który przechadzał się po naszym mieście, ulicami naszego codziennego zabiegania. Pokazać Mu swoją szkołę, dom, zakład pracy. Wyznać wiarę i miłość. Przyjąć Jego błogosławieństwo.

A.S.

Copyright © 2012 ThemeBlossom.com. All Rights Reserved